مقدّمه : [ صد كلمه در معرفت نفس ] در علوم اصيل عقلى و اصول معارف حقيقى ، پس از معرفت حق سبحانه هيچ موضوعى براى انسان به پايه أهمّيت معرفت نفس - اعنى روانشناسى - نيست ، زيرا كه اساس ديندارى و رستگارى است ؛ قوله سبحانه : وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها * فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها * قَدْ أَفْلَحَ مَنْ زَكَّاها * وَ قَدْ خابَ مَنْ دَسَّاها « 1 » . وقتى از قلم راقم به اقتضاى حال يكصد كلمه در تشويق و تهييج به معرفت نفس مسطور افتاد ، اكنون آن را به رجاى اين كه نفوس مستعدّه را مفيد افتد در مفتتح گنجينه مىنگاريم : بسم اللّه الرّحمن الرّحيم الحمد للّه ربّ العالمين اين صد كلمه كه صد دانه درّ يك دانه است براى خاطر عاطر آن عزيزى كه شائق اعتلاى به ذروه معرفت نفس است ، از قلم اين كمترين : حسن حسن‌زاده آملى ، به رشته نوشته درآمده است كه اگر مورد پسند افتد او را بسند است : 1 . آن‌كه خود را نشناخت چگونه ديگرى را مىشناسد ؟ ! 2 . آن‌كه از صحيفهء نفس خود آگاهى ندارد ، از كدام كتاب و رساله طرفى مىبندد ؟ !

--> ( 1 ) . الشمس : 7 - 10 .